Zabójcza przepaść - (Am 6,1a.4-7; 1 Tm 6,11-16; Łk 16,19-31)

W aktualną sytuację otaczającego nas świata i w nasze codzienne lęki, niepokoje i liczne dyskusje, Chrystus wpisuje się z kolejną bardzo konkretną radą zawartą w dzisiejszej Ewangelii, a mianowicie – nie buduj przepaści! Aby to osiągnąć, pamiętaj, że masz nieśmiertelną duszę, która po śmierci twojego ciała dalej żyć będzie i pierwsza zbierze owoc całej twojej działalności, również budowane przepaści. Zapomniał o tym bogaty człowiek z Chrystusowej przypowieści, który wprawdzie nikomu wprost nic nie ukradł, ale fatalnie inwestował. Ubieranie się w purpurę i bisior, świadczyć może o umiłowaniu władzy oraz kosztownej odzieży podkreślającej jego stan majątkowy.

Codzienne wystawne uczty, to nie tylko strata czasu, ale też otaczanie się, ludźmi podobnymi sobie, czyli próżnymi. Tymczasem Bóg wystawił go na a bardzo bolesną konfrontację, z ubogim Łazarzem, która ukazała prawdę o obydwóch. I tak bogacz okazał się człowiekiem pozbawionym wrażliwości na ludzką biedę. Pojawiające się w przypowieści psy, liżące rany Łazarza, jeszcze bardziej eksponują fakt, że źle przyjęte bogactwo może zabić człowieczeństwo w człowieku. Schorowany na ciele biedak, nie miał chorego ducha. Nie był zafascynowany teologią wyzwolenia ani rozpalony ideą rewolucji. Niezdolny do pracy, był gotów zadowolić się okruchami ze stołu bogacza, przy którym, z prawa naturalnego, miał swoje miejsce. I tak między dwoma duszami na ziemi powstała przepaść, która mogła zostać zniwelowana tylko i wyłącznie przez nawrócenie się bogatego, czyli odejście od złego podejścia do purpury, bisioru i uczt. Tymczasem to nie nastąpiło, a czas się skończył.

Pogrzebanie ciał nie jest śmiercią niematerialnej ludzkiej duszy. Przepaść nie tylko pozostała, ale została jeszcze utrwalona. Jak stwierdził Abraham, na którego łonie spoczęła dusza Łazarza (obraz szczęścia wiecznego u Żydów), owa przepaść po śmierci jest już nie do przebycia. Relacje budowane przez purpurę, bisior i uczty przestały istnieć, a najbardziej dotkliwe jest pozbawienie relacji z Łazarzem. Dlaczego z Łazarzem? I tu przypominają się słowa Chrystusa dotyczące kryterium Sądu Ostatecznego, dokładnie tego momentu: Byłem głodny, byłem spragniony, byłem nagi, byłem chory. Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (por. Mt 25, 31). Tak więc Łazarzem jest sam Chrystus. Przepaść, to nic innego jak granica Jego miłosierdzia zbudowana przez samego człowieka.

Najbogatsi, zdawałoby się, architekci dzisiejszego świata, uwierzyli w swoją wszechmoc i mają nadzieję na to, że najnowsza technologia pozwoli im na przeniesienie swej świadomości w inny rodzaj stworzonego przez siebie bytu. Łazarze dla nich nie mają żadnej roli, albowiem i Chrystus nie ma dla nich znaczenia. Stanowi to, jak wskazują ostatnie nasze doświadczenia, śmiertelne zagrożenie.

Nieustannie jawi się nam pytanie – jak się bronić? Jak zachować nasze życie doczesne dane nam przez Boga i nie stracić wiecznego, przez Niego dla nas przygotowanego?

Odpowiedź jest jedna: Łazarz – Chrystus rzeczywiście zmartwychwstał. Jest jedna uczta, na której bogaci i biedni, zdrowi i chorzy mogą Go spotkać – Eucharystia. Jedyne miejsce, gdzie przepaść nie istnieje.

Pewien człowiek z przejęciem opowiadał mi o śmierci swojej mamy, z którą był bardzo związany. Do konającej mamy, która odchodziła w pojednaniu z Bogiem, powiedział, świadomy swojego bardzo grzesznego życia: „Mamo, jak już tam będziesz, rzuć mi butelkę Nałęczowianki”. Przebudowa życia i relacji, które wydają się bardzo skomplikowane, będzie wymagała od niego przede wszystkim zawierzenia i odwagi, aby przepaść między nim a Chrystusem, przestała istnieć. A ja wiem, że ze swej strony nie mogę go zostawić bez pomocy. Tylko razem z Chrystusem pokonamy głupotę tego świata i tę w nas i tę wokół nas, dopóki na nim jesteśmy.

Ks. Lucjan Bielas

 

Ogłoszenia duszpasterskie - XXVI Niedziela zwykła - 25.09.2022 r.

  1. Dzisiaj 26. Niedziela zwykła w roku liturgicznym. W dzisiejszą niedzielę obchodzimy „Dzień Migranta i Uchodźcy”.
  2. Za tydzień 2 października, tj. w pierwszą niedzielę miesiąca, o godz. 07.30 będzie Msza św. za „Żywy Różaniec”, a po niej spotkanie wspólnoty i „Zmianka” tajemnic.
  3. We wtorek 27 września o godz. 19.00, będzie spotkanie dla Rodziców dzieci, które w tym roku szkolnym przygotowują się do I Komunii św.
  4. W środę o godz. 17.30, Nowenna do Matki Bożej Nieust. Pom. O godz. 18.00 Msza św. Po Mszy św. będzie spotkanie Duszpasterskiej Rady Parafialnej.
  5. W czwartek 29 września, święto Świętych Archaniołów: Michała, Rafała i Gabriela. Msza św. o godz. 18.00.
  6. W piątek o godz. 17.30, Nabożeństwo i „Koronka” do Miłosierdzia Bożego. O godz. 19.00 spotkanie dla młodzieży, która chce w tym roku szkolnym przygotować się do przyjęcia sakramentu Bierzmowania.
  7. W sobotę 1 października, rozpoczynają się nabożeństwa różańcowe, które w naszym kościele, będą w dni powszednie o godz. 17.15 z udzieleniem Komunii św. To także pierwsza sobota miesiąca. Nabożeństwo ku czci Niepokalnego Serca Maryi z Różańcem św. rozpocznie się o godz. 17.00. O godz. 18.00 Msza św. Wynagradzająca Niepokalanemu Sercu Matki Bożej.
  8. W nowym tygodniu, o sprzątanie kościoła prosimy wiernych z ul. Baczyńskiego, nr ; 5, 5a, 5b i 5c, w sobotę 1 października od godz. 09.00 rano.
  9. Na stolikach są nowe numery prasy katolickiej: „Niedzieli” i „Gościa Niedzielnego”.
 

Intencje mszy św. od 25 września do 02 października 2022 r.

XXVI Niedziela zwykła – 25.09:

  • godz. 07.30 - za: † Danielę Wawrzczak – int. od „Żywego Różańca”.
  • godz. 09.30 - za: † Barbarę Grotkiewicz – int. od Grażyny Rybarczyk z mężem i rodziną.
  • godz. 11.00 - za: † Marię Chojnacką – int. od córki Anny z całą rodziną, † Ryszarda Gaja – int. od pracowników Żłobka Miejskiego w Sosnowcu.
  • godz. 12.30 - za: † Stanisława Kurzaka w 4 rocz. śm., † Rodziców: Stefanię i Stanisława Kurzak oraz † Józefa Kielisia – int. od żony z rodziną.

Poniedziałek – 26.09:

  • godz. 18.00 - za: † Jerzego Heroda – int. od wspólnoty parafii św. Brata Alberta.

Wtorek – 27.09:

  • godz. 18.00 - za: Celinę Chrzan z ok. 85 rocz. urodzin, o Bożą opiekę, pomoc Matki Bożej, zdrowie i potrzebne łaski.

Środa – 28.09:

  • godz. 18.00 - za: † Ryszarda Nyka – int. od sąsiadów z ul. Bratków, † Elżbietę Millak – int. od pracowników Przedszkola Miejskiego nr 11 w Sosnowcu, † Michalinę Połeć z ok. d. imienin i rocz. urodzin – int. od córek, wnuczka i brata z rodziną.

Czwartek – 29.09:

  • godz. 18.00 - za: † Alicję Czerniak – int. od uczestn. pogrzebu.

Piątek – 30.09:

  • godz. 18.00 - za: Michała Kamińskiego z ok. dnia Imienin, o Bożą pomoc i opiekę, dary Ducha Św. w życiu i w pracy, wstawiennictwo Matki Bożej i zdrowie.

Sobota – 01.10:

  • godz. 18.00 - za: Wynagradzająca Niepokalanemu Sercu Maryi.

XXVII Niedziela zwykła – 02.10:

  • godz. 07.30 - za: „Żywy Różaniec”, Magdalenę Kamińską z ok. rocz. urodzin, o Boże błogosław. w życiu, pracy i nauce, pomoc i opiekę Matki Bożej, dary Ducha Św. i zdrowie.
  • godz. 09.30 - za: † Ryszarda Fujarskiego – int. od wnuków: Magdy, Nadii i Wojtka, † Dorotę Ścigaj – int. od Marcina Ciepielewskiego z rodziną.
  • godz. 11.00 - za: Polę Ramos z ok. 9 rocz. urodzin i Pawła Ramosa z ok. 40 rocz. urodzin - int. od Elżbiety Ramos z rodziną, Mateusza Kowala z ok. rocz. urodzin, o Boże blogosław., opiekę Matki Bożej, zdrowie i potrzebne łaski.
  • godz. 12.30 - za: † Jakuba Jurczyńskiego – int. od Rodziców i brata, † Marię Jagiełło w 23 rocz. śm. Oraz za † Wiktorię i Wojciecha Jagiełło.
 

Czas wielkiego przełomu, a co my na to?
(Am 8,4-7; 1 Tm 2,1-8; Łk 16,1-13)

„Wydaje się, że przez wieki funkcjonują w ekonomii i gospodarce dwie ważne logiki: logika zysku i logika sprawiedliwego podziału. Żyjący w VIII w. p. Chr. prorok Amos, pochodzący z uboższych warstw izraelskiej społeczności, piętnuje logikę zysku ówczesnych przedsiębiorców. Zysk stał się dla nich najważniejszym celem, albowiem w dobrach tego świata położyli swoją nadzieję. W ich logice zysku nie ma miejsca na relację ze Stwórcą, co przekłada się na ich uczciwość oraz na podejście do dnia szabatu. Traktują ów dzień jako wymuszoną i przykrą przerwę w zarabianiu pieniędzy.

Kiedy w logice zysku nie ma Pana Boga, nie będzie Go również w logice podziału. To Bóg jest gwarantem jego sprawiedliwości. Kiedy Boga braknie w ludzkiej logice, człowiek ogarnięty chciwością będzie w stanie drugiego człowieka sprowadzić do wartości rzeczy. Prorok Amos posługuje się drastycznym przykładem sprzedania ubogiego za parę sandałów”.

Przed trzema laty tak rozpocząłem rozważanie, komentując czytania na 25 niedzielę roku C. Na zakończenie tego fragmentu, dodałem: „najbardziej drastycznym przykładem odczłowieczenia relacji jest logika KL Auschwitz-Birkenau”. O ile pierwsza część rozważania jest absolutnie ponadczasowa, tak nawiązanie do Auschwitz, jako przykładu odczłowieczenia, przez ostatnie trzy lata, ku mojemu zaskoczeniu, zupełnie zbladło. Niektórzy już proponują, aby zastąpić datację przed Chrystusem, czy po Chrystusie, datacją przed Covid-19 (Before Coronavirus BC) i po Covid-19 (After Coronavirus AC), jako że nastała teraz nowa era, czyli wielka ucieczka do przodu. Zniewolenie ogromnej części ludzkości, przy zastosowaniu znakomitych technologii, przez niewielką grupę, która na kryzysach zarobiła najwięcej, staje się faktem. Za tym idzie nowe pojęcie człowieka, nowa antropologia, która nawet nie śniła się zarówno architektom III Rzeszy, jak i ideologom komunizmu. Człowiek, jak głosi współczesny prorok, namaszczony przez elitę finansową świata, Yuwal Noah Harari, jest tylko zwierzęciem pozbawionym wolnej woli. To daje zielone światło do wszelkiej manipulacji istotą ludzką. Kolejny raz okazuje się, że pozbawieni relacji ze Stwórcą, jesteśmy w stanie uwierzyć w dowolne głupoty.

Zajęci wirusem, śmiertelnością, szczepionkami, niestety i wojną, a teraz ogrzewaniem naszych domów, oraz nieustannie rosnącą inflacją, jesteśmy przekierowywani od refleksji nad logiką współczesnych przemian, niemal że wyłącznie, na nasze tu i teraz. Tymczasem Chrystus nas kocha i nie pozostawi, choć wydawać się może, że jest już za późno.

Dzisiaj w przypowieści o nieuczciwym zarządcy Jezus, prawdziwy Bóg i Człowiek, ukazuje niezmierną inteligencję ludzi złych i ich fantastyczną zdolność jednoczenia się w podłości. Ich sukces jest jednak zawsze ograniczony, a sprawiedliwa kara ich nie ominie – Boga nie oszukają.

Zawierzenie Bogu daje nam konieczną nadzieję, lecz nie zwalnia od odrobienia zadania domowego.

Po pierwsze, musimy z najwyższą powagą wziąć przestrogę, którą Bóg wypowiedział przez Amosa, a Jezus określa ją precyzyjniej: Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie. Ten porządek musi wejść tak głęboko w ludzkie serce, aby przełożyć się na uczciwość w najdrobniejszych sprawach: Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie.

Po drugie, tym co posiadamy, możemy tworzyć dobre międzyludzkie relacje. Jeśli Bóg jest w naszych sercach, to logika podziału jest przed logiką zysku. Czasem wydaje się to trudne, niemal nielogiczne i tylko przez zaufanie Bogu możemy się przełamać i podjąć ryzyko, którego do końca nie rozumiemy. Efekt jest jednak niesamowity: wewnętrzny spokój, prawdziwi przyjaciele i dobra, które nie są przemijające.

Pojął to bogaty człowiek z Jezusowej przypowieści i pochwalił nieuczciwego zarządcę, bo zrozumiał, że karygodny postępek sługi i finansowa strata, którą mu przysporzył, miała znacznie mniejszą wartość, niż dobre relacje z ludźmi, które w ten sposób zaistniały. Tak więc zło trzeba nazywać po imieniu, nigdy w niego nie wchodzić, a pokonywać go za łaską Najwyższego, własną jego bronią, a jak słusznie zauważa św. Paweł, tylko ręce podniesione do Boga w modlitwie są prawdziwie wolne, zjednoczone i sprawne.

Ks. Lucjan Bielas

 

Katecheza IX
Życie modlitewne i sakramentalne w rodzinie

Bóg wybrał właśnie rodzinę, jako miejsce swojego przyjścia na świat. Przyjście Chrystusa do Rodziny nie jest tylko przypadkowym tłem jego misji, ale tajemnicą istotną z punktu widzenia historii zbawienia: „pociąga za sobą cały szereg skutków, które nadają rodzinie status rzeczywistości teologicznej: sakramenty święte, włączenie rodziny w mistyczny organizm Kościoła, ustanowienie między Odkupicielem a Kościołem relacji miłości oblubieńczej”. Dlatego tak istotne jest wykształcenie w każdej rodzinie, wspólnych tradycji oraz zwyczajów. Do najistotniejszych elementów życia wspólnotowego w rodzinie, będzie należeć wspólne i godne celebrowanie niedzieli – Dnia Pańskiego a także rozwój życia modlitewnego i celebracja sakramentów. Pamiętajmy, że misja wychowawcza chrześcijańskich rodziców, powinna prowadzić do pierwszego doświadczenia Kościoła przez ich dzieci. Wychowanie do wiary zaczyna się wtedy, gdy członkowie rodziny pomagają sobie wzrastać w wierze przez świadectwo życia chrześcijańskiego zgodnego z Ewangelią.

Św. Jan Paweł II pisze: „W świecie, który coraz bardziej ulega sekularyzacji, niezwykle istotne jest, by rodzina wierząca uświadamiała sobie swoje powołanie i misję. Jej punktem wyjścia w każdej sytuacji i wszelkich okolicznościach jest kontynuowanie i wzmaganie modlitwy – nieustannej modlitwy do Pana o wzrost i umacnianie się naszej wiary.” Trzeba się modlić szczególnie wówczas, gdy droga powołania do życia rodzinnego staje się trudna, wąska i stroma – pozornie nie do pokonania. Modlitwa, oprócz pomnożenia mocy w nas do pokonywania trudności i jednoczenia rodziny, łączy nas trwałym przymierzem z Bogiem. Poprzez modlitwę i codzienne, konkretne świadectwo życia rodzice przygotowują dzieci do samodzielnego życia w społeczeństwie, także w wymiarze duchowym. W ten sposób rodzina staje się wspólnotą domową – Kościołem Domowym, który czerpie ze źródła nauki Chrystusa, budując życie duchowe swoich członków. „Kościół uobecnia się w małżeństwie, ponieważ jest ono wspólnotą zbawionych i uświęconych [...] dlatego rodziny nie można traktować jedynie jako komórki Kościoła, ale jako rzeczywistość, w której Kościół się faktycznie uobecnia”.

Warto spojrzeć na naszą wiarę jako pełnym zaufania i miłości oddaniu się Bogu. Bowiem dojrzała wiara, to nie tylko zbiór prawd czy obowiązków, ale przede wszystkim pełna miłości, rzeczywista relacja z żywym Bogiem, który objawił się w Jezusie Chrystusie. Każdy z nas jest zaproszony do tego Bożego projektu miłości, który jest równoznaczny z rozwojem wiary. Zobaczmy, że Pismo Święte kwestie wiary porównuje do związku miłości między kobietą i mężczyzną. Podobnie jak życie małżonków, jest w pewnym sensie codziennym przekraczaniem progu odrodzenia, codziennym potwierdzaniem na nowo raz złożonej przysięgi miłości, tak „wiara, dla tych, którzy według niej żyją, może trwać tylko wówczas, kiedy się odradza i przekracza próg”.

Dlatego, życie modlitewne i sakramentalne w rodzinie, winno być skoncentrowane wokół Ofiary Eucharystycznej, która jest przede wszystkim źródłem małżeństwa chrześcijańskiego. Każda rodzina, aby urzeczywistniała Kościół w tej mierze, musi być przede wszystkim zespolona wewnętrznie, żyć atmosferą miłości i otwarcia się na innych. To właśnie w rodzinie uczy się człowiek wytrwałości i radości pracy, miłości, otwartości, przebaczania, a przede wszystkim oddawania czci Bogu przez modlitwę i ofiarę swego życia.

Ofiara eucharystyczna, uobecnia bowiem przymierze miłości Chrystusa z Kościołem, przypieczętowane Jego krwią na krzyżu. W tej właśnie Ofierze, małżonkowie znajdują korzenie, z których wyrasta, stale się odnawia i nieustannie się ożywia ich przymierze małżeńskie. Jako uobecnienie ofiary miłości Chrystusa względem Kościoła, Eucharystia jest przede wszystkim źródłem i wzorem miłości. W darze eucharystycznym miłości, rodzina chrześcijańska znajduje podstawę i ducha ożywiającego jej „komunię” i jej „posłannictwo”: Chleb eucharystyczny czyni z różnych członków wspólnoty rodzinnej jedno ciało; uczestnictwo w Ciele „wydanym” i Krwi „przelanej” Chrystusa, staje się niewyczerpanym źródłem misyjnego i apostolskiego dynamizmu rodziny chrześcijańskiej. Dlatego tak istotne jest, by rodzina jako wspólnota, czerpała z ofiary Eucharystycznej siły do ofiarowania siebie, umiejętności przebaczenia oraz przezwyciężania własnego egoizmu. Przede wszystkim kształtowanie i rozwój miłości na wzór eucharystycznej ofiary, owocować będzie nieustannym odradzaniem się oraz rozwojem wiary. Bardzo ważne jest więc, aby rodzice odpowiedzialnie troszczyli się o wspólny udział całej rodziny we Mszy Świętej, który będzie nie tylko wypełnianiem niedzielnego obowiązku, ale szczerym wyrazem naszej miłości.

Św. Jan Paweł II w Familiaris Consortio, wielokrotnie podkreślał, że rodzina chrześcijańska jest pierwszym miejscem wychowania do modlitwy i dostrzegał, że „przyszłość ludzkości idzie przez rodzinę.” Dołóżmy więc wszelkich starań, by przyszłe rodziny umiały docenić wartość życia modlitewnego i łaskę sakramentów.

Opracował: ks. Karol Nędza

 

Ogłoszenia duszpasterksie - XXV Niedziela zwykła - 18.09.2022 r.

  1. Dzisiaj 25. Niedziela zwykła w roku liturgicznym.
  2. W środę o godz. 17.30, Nowenna do Matki Bożej Nieust. Pom. O godz. 18.00 Msza św.
  3. W czwartek, jako czwarty miesiąca, o godz. 18.00 będzie Msza św. o św. O. Pio, po niej Nabożeństwo i modlitwy do św. O. Pio, a następnie spotkanie Grupy Modlitwy. Zapraszamy!
  4. W piątek o godz. 17.30, Nabożeństwo i „Koronka” do Miłosierdzia Bożego.
  5. Dziękuję wiernym z ul. Podjazdowej 10, za sprzątanie kościoła oraz za ofiarę na kwiaty i na Mszę św., która za wszystkie rodziny i wiernych z tego bloku, będzie: w poniedziałek 19 września o g. 18.00. W nowym tygodniu, o sprzątanie kościoła prosimy wiernych z ul. Podjazdowej 12 i 14 oraz z ul. Baczyńskiego, nr: od 15 do 23, w piątek 23 września od godz. 19.00.
  6. Na stolikach są nowe numery prasy katolickiej: „Niedzieli” i „Gościa Niedzielnego”.
 

Intencje mszy św. od 18 do 25 września 2022 r.

XXV Niedziela zwykła – 18.09:

  • godz. 07.30 - za: na Uwielbienie Trójcy Najśw. z dziękczynieniem za otrzymane łaski i z gorąca prośbą o dalsze oraz o Boże błogosław., pomoc i dar zdrowia dla Siostry Angeliki i wszystkich Sióstr w klasztorze w Imbramowicach, a także za zm. śp. Siostrę Marię Faustynę Przybysz.
  • godz. 09.30 - za: † Irenę Wower i † Władysława Szczerbińskiego, † Barbarę Grotkiewicz – int. od Ryszarda i Hanny Grotkiewicz i rodziny Bońkowskich.
  • godz. 11.00 - za: † Genowefę Nasidłowską – int. od wnuka z rodziną i z prawnukami, † Danielę Wawrzczak – int. od wnuków i prawnuka z rodzinami.
  • godz. 12.30 - za: Lucynę i Artura Bratek z ok. rocz. ur., o opiekę, błogosław. Boże i zdrowie.

Poniedziałek – 19.09:

  • godz. 18.00 - za: rodziny i wiernych z ul. Podjazdowej 10.

Wtorek – 20.09:

  • godz. 18.00 - za: zmarłych z rodziny Makowskich i Czajów: † Jana, Genowefę, Józefa, z rodziny Korczyków: Władysława, Alicję, Bogusława oraz † Bronisława Bielę.

Środa – 21.09:

  • godz. 18.00 - za: † Władysławę i Henryka Słotę.

Czwartek – 22.09:

  • godz. 18.00 - za: Grupę Modlitwy św. O. Pio.

Piątek – 23.09:

  • godz. 18.00 - za: Annę i Macieja Kamińskich w rocz. sakram. Małżeństwa.

Sobota – 24.09:

  • godz. 18.00 - za: † Irenę Rupalę - Kickę – int. od uczestn. pogrzebu.

XXVI Niedziela zwykła – 25.09:

  • godz. 07.30 - za: † Danielę Wawrzczak – int. od „Żywego Różańca”.
  • godz. 09.30 - za: † Barbarę Grotkiewicz – int. od Grażyny Rybarczyk z mężem i rodziną.
  • godz. 11.00 - za: † Marię Chojnacką – int. od córki Anny z całą rodziną.
  • godz. 12.30 - za: † Stanisława Kurzaka w 4 rocz. śm., † Rodziców: Stefanię i Stanisława Kurzak oraz † Józefa Kielisia – int. od żony z rodziną.
 

Czy można Boga do czegoś zmusić?
(Wj 32,7-11.13-14; 1 Tm 1,12-17; Łk 15,1-32)

Kiedy wyobrażamy sobie scenę na górze Synaj zgodnie z przekazanym nam opisem biblijnym, może nas zdumiewać postawa Mojżesza, który nie tylko, że próbuje skłonić Boga do zmiany zamiarów względem wybranego ludu, ale okazuje się w tym skuteczny. Bóg, niejako wycofuje się z zaplanowanej kary, jaką miał dotknąć tych, którzy się Mu sprzeniewierzyli. Czy Bóg jest na tyle chwiejny i nieprzewidywalny, że człowiek może na Nim coś wymuszać? Tak przecież w starożytnym Egipcie mniemano, że człowiek przez określone rytuały i magię, może wymuszać swoją wolę na bogach. Takie zresztą myślenie, u wielu pokutuje do dzisiaj. Tymczasem Mojżesz, choć wyszedł z Egiptu, to ma inne doświadczenie Boga, oraz inną z Nim relację. Wystawiony niejako przez Najwyższego na próbę, znakomicie zrozumiał Jego odwieczne zamiary wyzwolenia człowieka z niewoli grzechu. Mojżesz ze swoją prośbą, fantastycznie, i to z jeszcze większą świadomością odnalazł się w tych zamysłach Bożych, w tej Boskiej logice. Bóg, godząc się na prośbę Mojżesza, nie uczynił niczego, co by odwiecznie nie przewidział.

Dzisiaj Jezus jest z nami, tak jak wtedy był między celnikami i grzesznikami i tak jak wtedy, współcześni faryzeusze i uczeni w Piśmie, robią wszystko, aby Go z tego środowiska wyciągnąć, aby Mu narzucić własną wizję zbawienia świata. Dzisiaj Jezus, Syn Boga Prawdziwego, który jako jedyny, doskonale zna zamysły serca Boga Ojca, mówi również i nam o radości Boga z każdego grzesznika, który pozwoli Mu na to, aby go odnaleźć. Aby ludzkim językiem przybliżyć nam pojęcie owej radości, posługuje się obrazem pasterza, który odnajduje zaginioną owcę i kobiety, która znajduje zgubioną drachmę. Jako że człowiek to nie nierozumna owca, czy drachma, lecz byt stworzony na obraz i podobieństwo Boga, Jezus natychmiast dodaje przypowieść o miłosiernym ojcu i o jego marnotrawnym synu, który pociągnięty ułudą wolności, opuścił ojcowski dom i straciwszy prawie wszystko, znalazł się w skrajnej nędzy i upokorzeniu. Prawie wszystko, albowiem pozostał mu pewien skarb, ale za to największy, który wyniósł z rodzinnego domu, a mianowicie: wiara w Boga, który przebacza, doświadczenie miłości ojca i idea domu, do którego może zawsze wrócić. Doskonale wie, że ten powrót ma swoje warunki i kiedy staje przed wyczekującym go ojcem, wypowiada to, co miał w duszy: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. Wystawiona uczta, sandały i pierścień są znakomitymi symbolami przebaczenia zarówno ojca z przypowieści, jak i Boga, którego on symbolizuje, a do Którego my marnotrawni synowie wracamy. To niejako wymuszanie przebaczenia jest zgodne z logiką miłości, z logiką Boga i dlatego tylko jest możliwe i ma miejsce w Jego odwiecznej wszechwiedzy.

Nie wszystko na Bogu można wymóc. Drugi syn z przypowieści, który dziedziczył zdecydowaną większość majątku i który był niby taki posłuszny i pracowity odciął się od brata, od uczty nie rozumiejąc istoty miłosierdzia, pomimo faktu, że miał to samo wychowanie. Znamienne jest to, że nie zmusił ojca do zmiany decyzji, do odwołania uczty i cofnięcia przebaczenia. Dla współczesnych faryzeuszów i uczonych w Piśmie powinna to być ważna przestroga.

Dopiero w takim kontekście możemy właściwie zrozumieć słowa Pana Jezusa skierowane do Siostry Faustyny, jak i do wszystkich, których dusze są pełne ufności: Córko moja, ufność i miłość twoja krępują sprawiedliwość moją i nie mogę karać, bo mi przeszkadzasz (Dzienniczek 198).

Ks. Lucjan Bielas

 

Ogłoszenia duszpasterskie - XXIV Niedziela zwykła - 11.09.2022 r.

  1. Dzisiaj 24. Niedziela zwykła w roku liturgicznym. Rozpoczyna się „Tydzień Wychowania” - dni modlitw za dzieci, młodzież i wychowawców.
  2. We wtorek 13 września, zapraszam serdecznie na kolejne Nabożeństwo fatimskie. Od godz. 18.00 będzie Spowiedź św. O godz. 18.30 Msza św., a po niej Procesja maryjna. Następnie Adoracja Najśw. Sakramentu i Różaniec św. Na zakończenie będzie błogosławieństwo eucharystyczne i Apel maryjny.
  3. W środę 14 września przypada święto Podwyższenia Krzyża Świętego. O godz. 17.30, Nowenna do Matki Bożej Nieust. Pom. O godz. 18.00 Msza św. Po Mszy św. będzie spotkanie Grupy Charytatywnej.
  4. W czwartek 15 września, przypada wspomnienie Najśw. Maryi Panny Bolesnej. O godz. 17.30 będzie modlitwa różańcowa. Msza św. o godz. 18.00.
  5. W piątek o godz. 17.30, Nabożeństwo i „Koronka” do Miłosierdzia Bożego.
  6. Za tydzień, w niedzielę 18 września, po Mszy św. o godz. 12.30, będzie spotkanie dla Rodziców i młodzieży, która zamierza przygotować się i przyjąć sakrament Bierzmowania.
  7. Dziękuję całej Wspólnocie „Żywego Różańca”, za złożoną kwartalną ofiarę 1500 zł, przeznaczoną na funkcjonowanie naszego kościoła i parafii.
  8. Dziękuję wiernym z ul. Podjazdowej, nr: 2, 4 i 6, za ofiarę na kwiaty i na Mszę św., która za wszystkie rodziny i wiernych z tych bloków, będzie: w poniedziałek 12 września o g. 18.00. W nowym tygodniu, o sprzątanie kościoła prosimy wiernych z ul. Podjazdowej 10, nr od 1 do 72 w piątek 16 września od godz. 19.00.
  9. Na stolikach są nowe numery prasy katolickiej: „Niedzieli” i „Gościa Niedzielnego”.
 
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>

Strona 1 z 48

Statystyki

mod_vvisit_counterDziś12
mod_vvisit_counterWczoraj242
mod_vvisit_counterW tym tygodniu12
mod_vvisit_counterW tym miesiącu442
mod_vvisit_counterWszystkich1109270

W każdy trzeci czwartek miesiąca o godz. 18.00 jest Msza św. o św. Bracie Albercie patronie naszej parafii. Po Mszy św. jest Nowenna do naszego patrona z ucałowaniem jego relikwii.
Po modlitwie Spotkanie biblijne. Zapraszam serdecznie wszystkich wiernych!

W każdy czwarty czwartek miesiąca o godz. 18.00 jest Msza św. o św. O.Pio. Po Mszy św. modlitwy do Świętego z ucałowaniem jego relikwii, a potem spotkanie Grupy Modlitwy św. O.Pio.
Zapraszam serdecznie wszystkich wiernych!

Projekt i wykonanie Alanet