Co Jezus zabrał ze sobą do nieba?


W swym liście na 100 rocznicę urodzin św. Jana Pawła II, papież senior Benedykt XVI, mówiąc o jego wykształceniu, zaznaczył, że teologii uczył się nie tylko z książek, ale przez konkretne trudne sytuacje życiowe. Treści poznane w literaturze, osobiście przeżywał i dogłębnie doświadczał. Wydaje się, że właśnie takie studiowanie prawd wiary jest drogą do prawdziwej mądrości, otwartą dla każdego myślącego człowieka. Tylko tak rozumiana teologia, daje możliwość tworzenia prawdziwej i głębokiej relacji z Bogiem i człowiekiem.

I właśnie w tak pojętej szkole teologicznej, zderzyłem się z Uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego. Wiedza zaczerpnięta z książek, pozwala mi na opisanie tego historycznego wydarzenia oraz na przeprowadzenie analizy teologicznej. Wiara pozwala mi na ucieszenie się wprowadzeniem przez Jezusa, ludzkiej natury do boskiej rzeczywistości Trójcy Przenajświętszej. To On daje świadomość sensu i celu życia, a jako "niebieski deweloper", przygotowuje każdemu mieszkanie w domu Ojca Niebieskiego. To On jako prawdziwy Bóg, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych, jest obecny wszędzie, tak jak zechce i w niebie i na ziemi. Jego odejście każe Go oczekiwać, albowiem odchodzi jako żywy. Sam odchodzi i sam wróci. Zwyciężył zło, ma więc prawo do sądu. A dodatkowo, na nasze ziemskie tu i teraz, daje nam prawdziwą mądrość, Boską Mądrość - Ducha Świętego. To właśnie w Jej świetle, odczytywane życie staje się szkołą teologii. To wiem z książek i akceptuję wiarą.

Tymczasem w jednej niemal chwili, kiedy zdrowie okazało się wątpliwe, a szpital ratunkiem, zatrzymany w locie, ląduję wśród chorych. Rewolucja w życiu i w kalendarzu, a przede wszystkim w głowie. W tym przewróconym do góry kołami osobistym światku, jawi się Bóg ze swoją łaską, można powiedzieć z dodatkowym oprogramowaniem na nową sytuację. I pojawili się ludzie z ogromną ilością dobra w sercu i skuteczności w działaniu. Otoczony modlitwą i wszelką możliwą pomocą, uświadomiłem sobie tak mocno, jak nigdy dotąd, że dobro, zarówno to nieskończone, wypracowane przez Jezusa, jak i to nasze ludzkie, wraz z Nim wchodzi do nieba, do domu Ojca Niebieskiego, do banku, gdzie jego wartość na niczym nie straci. Jezus, wstępując do nieba, nie tylko bierze ze sobą naszą ludzką naturę, ale i naszą ludzką dobroć.

Apostołowie dwa razy żegnali Jezusa. Pierwszy raz, kiedy składali Go w grobie. Wtedy wszystko się im zamknęło. I drugi raz, kiedy wstępował do nieba. Wrócili do Jerozolimy radośni i otwarci na czynienie prawdziwego dobra.
Nie marnujmy więc czasu, póki go jeszcze mamy!


Ks. Lucjan Bielas


 

Czasy piękne, a zarazem trudne.
(J 14, 15-21)

Takie zawsze były, są i będą. Do mądrości życiowej człowieka, należy umiejętność czytania znaków czasu zarówno tych zewnętrznych, wokół nas, jak i tych wewnętrznych, jawiących się w przestrzeni naszej duszy, do których nikt poza nami i Stwórcą nie ma dostępu. Odczytanie tych znaków jest warunkiem podjęcie skutecznego działania.

Dziś Jezus proponuje nam pomoc, bez której zarówno poznanie, jak i działanie nie jest skuteczne. Proponuje Ducha Prawdy, Ducha Pocieszyciela (tłum. dosł. - Obrońcę). Jezus jasno określił klucz konieczny do otrzymania Jego wsparcia: "Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze, Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna".

Kluczem jest miłość Jezusa. Nie wystarczy sama wiara w Boga, czyli uznanie Najwyższej Istoty. Trzeba poznać i pokochać Jezusa. W grę wchodzi więc najgłębsza interpersonalna relacja, która weryfikuje się w zachowaniu Jego przykazań, czyli weryfikuje się życiem, a nie deklaracjami. Nie chodzi więc o długość modlitw, piękno słów i głębię myśli. Liczy się tylko życie, które w najdrobniejszych sprawach przekłada się na relację miłości do Jezusa. Dar, który wtedy otrzymujemy od Ojca i Syna – Duch Święty, nie ma nic z tego świata i dlatego świat Go nie zna. Na tym zaś świecie, wszystkim, którzy Go otrzymali, daje bezpieczeństwo i nieprawdopodobną skuteczność działania. Jest boskim pierwiastkiem Miłości, która nigdy nie umiera.

Znakomitym przykładem działania Ducha Świętego jest Kościół Apostolski. Początkowo zalękniony i zamknięty, lecz po Pięćdziesiątnicy odważny i otwarty. Spisane przez św. Łukasza Dzieje Apostolskie, to po prostu księga Ducha Świętego w niepojęty sposób działającego w twardych realiach ówczesnego Imperium Rzymskiego.

Zbliżająca się zaś 100 rocznica urodzin św. Jana Pawła II, stanowi znakomitą okazję do zobaczenia, jak we współczesnym świecie, człowiek kochający Chrystusa i żyjący Jego Ewangelią, może otworzyć się na Ducha Świętego. Dzieło, które Bóg przez niego dokonał, nie byłoby możliwe przy zastosowaniu, tylko ludzkich narzędzi.

Trudno z tymi przykładami dyskutować.

Stawiam sobie proste pytanie: czy kocham Jezusa? Czy moim życiem stwarzam przestrzeń w sobie i wokół mnie, dla Ducha Prawdy i Obrońcy?

Ks. Lucjan Bielas

 


 

 

Sezonowa pobożność

Tak historycy zajmujący się epidemiami, charakteryzują jakość religijnych postaw kształtujących się podczas tego wyjątkowego doświadczenia. Materiał badawczy jest ogromny. W samym Krakowie w latach 1500 do 1750, mieszkańcy przeżyli 92 epidemie, które pochłonęły tysiące ofiar. Kiedy pojawiała się dżuma, bo to przede wszystkim o nią chodziło, miasto zaprowadzało ostre restrykcje dotyczące higieny i dyscypliny społecznej. Z bogactwa doświadczeń wyciągano wnioski, które celnością mogą zdumiewać współczesną naukę.

Z tym wszystkim wiązały się postawy ludzkie zupełnie analogiczne do tych, które mamy niestety, możliwość zaobserwowania dzisiaj. Wielu w doświadczeniu śmiertelnej choroby, wobec której medycyna jest bezradna, w naturalny sposób zwracają się do Boga. Nie brakowało też takich, którzy uciekali we wszelkie możliwe używki, albo widzieli w nieszczęściu innych, znakomitą okazję poprawy swojego materialnego bytu. Ta różnorodność postaw, jest znakomitym dowodem wolności człowieka. Ci zaś, którzy korzystając z niej, wracali do Boga, czy też umacniali relację z Nim, też okazywali się różni. Dla cierpiących i umierających relacja z Bogiem, Panem życia i śmierci była światłem i nadzieją w ciemności. W grupie tych, którzy przeżyli, wydaje się, że tylko niewielu było prawdziwie wewnętrznie przemienionych.

Na początku epidemii zwykle zamierały gospody i domy publiczne, a ożywały kościoły. Gorliwie zanoszono modlitwy, uczestniczono w Mszach św. i przystępowano do Spowiedzi. Wzrastała ilość nabożeństw, procesji błagalnych, a kaznodzieje roztaczali wizję Boga surowego i bezwzględnego sędziego. To wszystko w pejzażu wszechobecnej śmierci, miało swój wydźwięk, ale jak się okazuje tylko chwilowy. Okazuje się, że można i do śmierci się przyzwyczaić, a powrót do życia połączyć z powrotem do grzechu. Trafnie, ową sezonową pobożność, ujął papież Urban VIII w tzw. Suplikacjach (prośbach):

Wyznajemy z płaczem w karaniu, - czegośmy się dopuszczali, a po nawiedzeniu zapominamy, - czegośmy dopiero płakali.

Gdy miecz Twój na nas podniesiony trzymasz, - wieleć obiecujemy, a skoro go spuścisz, - obietnic wykonać nie chcemy.

Warto o tej słabości natury ludzkiej wiedzieć w momencie powracania do życia po koronawirusie. Na jak długo? - nie wiemy. Dziś miłosierny, acz sprawiedliwy Jezus przypomina nam prawdą podstawową:

„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie” (J14.6).  Warto, choćby to jedno zdanie jak Bożą mantrę, codziennie powtarzać, a może w budowaniu nowej rzeczywistości, unikniemy niepotrzebnych błędów.

Ks. Lucjan Bielas


 

Dziecko i krzyż

To tytuł wiersza Kamila Cypriana Norwida, którego treść od wielu lat jest w moim umyśle i sercu. Dziś ma ten tekst dla mnie wyjątkowe znaczenie. Dziś - to znaczy w czasie podboju świata przez Chiny i korona wirusa, w czasie zasłoniętych twarzy, zamarłych ulic, rozbudzonego lęku, wystudzonej gospodarki. Dziś - to znaczy w czasie kiedy coraz więcej nas wierzących pyta o miejsce Kościoła w tym świecie i o nasze miejsce w Kościele. Dziś - to znaczy w czasie marginalizacji języka ojczystego, a dominacji języka angielskiego w jego korporacyjnym wydaniu wraz z korporacyjnym sformatowaniem umysłów. Dziś - to znaczy w czasie powolnego wybudzania społeczeństwa z "farmakologicznej śpiączki", połączonego z lękiem, co i jak w przyszłości zadziała? Dziś - to znaczy w niedzielę Dobrego Pasterza, kiedy to staje przed nami Jezus Chrystus, jako jedyna brama dla owiec, prowadząca do prawdziwie bezpiecznej rzeczywistości (J10,1-10).

- Ojcze mój! twa łódź, Wprost na most płynie - Maszt uderzy! ... wróć ..., Lub wszystko zginie.
Patrz! Jaki tam krzyż, Krzyż niebezpieczny - Maszt się niesie w z-wyż, Most mu poprzeczny -
-Synku! trwogi zbądź; To znak - zbawienia; Płyńmy! bądź co bądź - Patrz jak? się zmienia ...
Oto - wszerz i w z-wyż, Wszystko to samo. - Gdzież się podział k r z y ż? - Stał się nam bramą

Ten wiersz napisany w 1866 roku, to dwa nakładające się na siebie obrazy. Pierwszy to Kościół Boży - łódź "Ojca mojego", w której jesteśmy. Masztem łodzi jest Jezus "z-wyż" - z wysoka, z nieba zstępujący, by nas wzwyż - do nieba pociągnąć. Dzięki temu masztowi, łódź ma żagiel, a więc możliwości płynięcia. Kiedy jednak zbliża się most, pojawia się problem. Krzyż, który powstaje według praw perspektywy, z pionowej linii masztu i poziomej linii, zbliżającego się mostu, wydaje się niebezpiecznym. W miarę zbliżania się krzyż znika, a most staje się bramą.

Ta genialna symbolika, ukazuje prawdę o Kościele w świecie pojętym jako łódź Ojca Niebieskiego i o kluczowej w nim roli Jezusa Chrystusa. Jest ona nie tylko wynikiem twórczej wizji, lecz przede wszystkim, osobistego doświadczenia wiary Norwida, który miał odwagę wraz z Zygmuntem Krasińskim, stanąć po stronie atakowanego papieża Piusa IX podczas zamieszek w Rzymie w 1848 roku.

Ten utwór ma jeszcze jeden wymiar. Dotyka podstawowej relacji wychowawczej - ojciec i syn. Są razem w jednej łodzi. Rozmawiają ze sobą. Ojciec daje synowi poczucie bezpieczeństwa oparte na relacji z Jezusem i potrafi o tym opowiedzieć, wykorzystując, wydawałoby się, zupełnie prozaiczną sytuację. Taka prosta szkoła postrzegania szansy w problemach. Jest to możliwe dzięki relacji z Chrystusem. Tylko i tylko wtedy z Nim i przez Niego, zawsze obecne w naszym życiu krzyże przekształcają się w bramy.

Im jestem starszy, tym bardziej jasno i bezkompromisowo to widzę.

Ks. Lucjan Bielas

 

W związku z pytaniami wiernych o możliwość udzielenia pomocy/wsparcia dla Parafii udostępniamy numer konta bankowego:

56 1240 1330 1111 00104307 6344


 

 

I. Dekret w sprawie duszpasterstwa w stanie epidemii

Sosnowiec, 25 marca 2020r.

L.dz. 267/2020

W związku z trwającym stanem epidemii i najnowszymi zarządzeniami organów państwowych, zgodnie z kan. 87 §1, kan. 1245 i kan. 1248 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz w nawiązaniu do Dekretu Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 19 marca br., Wskazań Prezydium Konferencji Episkopatu Polski z dnia 21 marca br. oraz Komunikatu Przewodniczącego KEP z dnia 24 marca br., udzielam wszystkim wiernym Diecezji Sosnowieckiej oraz przebywającym na jej terenie Dyspensy od obowiązku uczestnictwa we Mszy Świętej w niedziele oraz w święta nakazane.

Skorzystanie z Dyspensy oznacza, że nieobecność na Mszy Świętej niedzielnej i w święta nakazane w czasie obowiązywania dyspensy nie jest grzechem.

Dekret wchodzi w życie z dniem dzisiejszym i obowiązuje do odwołania.

Ponadto zarządzam dla całej Diecezji Sosnowieckiej, co następuje:

  1. Od dnia 25 marca w każdej Mszy Świętej lub w innych celebracjach może uczestniczyć maksymalnie do 5 osób, nie licząc osób sprawujących posługę (por. www.gov.pl), w pierwszej kolejności osoby zamawiające intencję mszalną. Należy liczyć wchodzących, a na drzwiach kościołów trzeba wywiesić stosowną informację, przekazując ją wiernym także drogą internetową. W ciągu dnia kościoły winny być otwarte.
  2. Jeśli przewidziano Mszę św. koncelebrowaną, to w celu umożliwienia uczestnictwa w niej przedstawicielom rodzin zamawiających każdą z intencji, należy rozważyć odprawienie osobnych celebracji. Praktyka ta nie jest możliwa w dniach Triduum Paschalnego.
  3. W domach zakonnych w celebracjach uczestniczyć mogą jedynie mieszkańcy domu, bez udziału osób postronnych.
  4. Podczas liturgii pogrzebowej można celebrować Mszę św. pogrzebową, w której uczestniczyć będzie maksymalnie 5 osób. Trzeba o tym przypomnieć rodzinie w czasie załatwiania formalności pogrzebowych. Jeśli będzie taka wola rodziny można ograniczyć obrzędy pogrzebu wyłącznie do stacji przy grobie z udziałem najbliższej rodziny, w liczbie nie większej niż 5 osób. Jeśli okoliczności na to pozwalają, stację można poprzedzić procesją od bramy cmentarnej.
    W obecnej sytuacji nie ma również możliwości gromadzenia się na tradycyjnej wspólnotowej modlitwie różańcowej w gronie sąsiadów i znajomych w kościołach, kaplicach, a tym bardziej w domach. Pozostaje modlitwa rodzinna. Mszę żałobną z udziałem wiernych należy odprawić, gdy ustanie stan epidemii, po ustaleniu terminu z rodziną zmarłego.
  5. Udzielanie sakramentu pojednania i pokuty:
    1. Należy udostępnić wiernym numer telefonu i adres mailowy, poprzez który można umówić się z duszpasterzem na indywidualną Spowiedź.
    2. Duszpasterze winni zachować dyspozycyjność wobec wiernych, którzy zwrócą się z prośbą o Spowiedź.
    3. Spowiedź winna mieć miejsce w osobnych pomieszczeniach, umożliwiających sprawowanie sakramentu z zachowaniem większej odległości między penitentem a spowiednikiem, lub – w razie takiej niemożliwości – w często dezynfekowanych otwartych konfesjonałach. Także tam gdzie sprawuje się Sakrament Pokuty i Pojednania, nie może być więcej niż 5 osób.
    4. Osoby, które nie mają możliwości przystąpienia do Spowiedzi, należy pouczyć o praktyce aktu żalu doskonałego i konieczności przeżycia sakramentu po ustaniu przeszkody.
    5. Po ustaniu epidemii we wszystkich parafiach zorganizować należy Spowiedzi parafialne.
  6. Pamiętając o zakazie odwiedzania osób będących w kwarantannie domowej, wiernym, którzy indywidualnie o to poproszą, należy udzielać Komunii św. poza liturgią, z wyjątkiem:
    1. Wielkiego Piątku, kiedy to Komunii św. można udzielić poza liturgią tylko chorym, którzy o to poproszą.
    2. Wielkiej Soboty, kiedy można udzielać Komunii św. poza liturgią jedynie jako Wiatyku.
    Przypominam, że przepisy państwowe wykluczają kontakt z osobami przechodzącymi kwarantannę, w związku z tym kapłani nie powinni się do nich udawać, za wyjątkiem osób umierających.
  7. Przypominam wszystkim, których obowiązuje wprowadzenie w życie powyższego dekretu, że uwzględniając powagę sytuacji oraz naszą odpowiedzialność za wiernych, zgodnie z kan. 273 i 274 par. 2 KPK, osoby te powinny zrealizować wprowadzone zarządzenia bezwarunkowo, ze świadomością konsekwencji wynikających z prawa świeckiego i kościelnego.

Serdecznie dziękuję kapłanom za ich posługę w niełatwych okolicznościach epidemii, a wszystkim wiernym za dojrzałe i odpowiedzialne stosowanie się do zarządzeń. Mam nadzieję, że obecna sytuacja przeżywana przez nas wszystkich w duchu wiary, przyniesie dobre owoce w życiu całej wspólnoty Kościoła.

Proszę wszystkich, aby nie ustawali w wysiłku duchowego łączenia się ze Zbawicielem, a cierpienia, których teraz szczególnie doświadczają, zechcieli składać Panu Bogu jako duchową ofiarę w intencji zatrzymania epidemii i odnowy duchowej społeczeństwa.

Wszystkim z serca błogosławię:

+Grzegorz Kaszak
Biskup Sosnowiecki

INNE INFORMACJE :

II. Sprawa I Komunii Świętej :

Wielu rodziców i księży zapytuje o tegoroczną I Komunię Świętą. I Komunia jest u nas zazwyczaj w maju lub w czerwcu. Zalecamy daleko posuniętą neutralność w kwestii nowej daty tej uroczystości. To czy I Komunia Święta będzie i w jakiej formie, zależy od rozporządzeń władzy państwowej. Na obecną chwile takich rozporządzeń nie ma. Prosimy o ostrożność w proponowanych rodzicom już teraz terminach I Komunii Świętej, bo doświadczenia minionych dni i liczne telefony rodziców pokazują, że proponowane już teraz nowe terminy I Komunii Świętej u jednych wzbudzają zadowolenie, a u innych sprzeciw.

III. Przygotowanie narzeczonych do sakramentu małżeństwa :

Przypominamy, że zarówno katechezy dla narzeczonych jak i spotkania w Poradni Życia Rodzinnego są zawieszone do Świąt Wielkanocnych. Wykaz terminów kolejnych „Prekan” w parafiach diecezji sosnowieckiej, można znaleźć na stronie http://rodzina.sosnowiec.pl/narzeczeni/prekany-i-kursy-przedmalzenskie/

W razie pytań lub wątpliwości, Księża i narzeczeni mogą kontaktować się telefonicznie z Wydziałem Duszpasterstwa Rodzin (tel.32 269 51 70, czynny od poniedziałku do piątku w godz. 10.00 - 13.30).


 

 

Drodzy Parafianie!


Z uwagi na zaistniałą sytuację epidemiczną w kraju oraz obostrzenia dotyczące obecności na nabożeństwach religijnych tylko 5 osób (za wyjątkiem posługujących), zawieszone są do odwołania wszystkie nabożeństwa, np.: Droga Krzyżowa, Gorzkie Żale, itd.

W pierwszej kolejności mogą uczestniczyć osoby, które zamówiły Intencję Mszy św. Bardzo proszę o zrozumienie tych obostrzeń. Zachęcam do modlitwy w domach i korzystania z transmisji radiowych i telewizyjnych.

Wszystkich Parafian polecam P. Bogu w modlitwach.

Szczęść Boże!
Ks. Proboszcz


 

W A Ż N E !!!

W związku z wprowadzeniem stanu epidemii w Polsce, zgodnie z zarządzeniem organów państwowych, podczas wszelkich obrzędów sprawowanych wewnątrz kościoła czy kaplicy (Msza św., Nabożeństwa, Spowiedź św. i inne sakramenty), może przebywać

jednorazowo maksymalnie do 5 osób!

 

Zarządzenie nr 1/2020 Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski
z dnia 12 marca 2020 r.

Z wiarą w Opatrzność Bożą i w trosce o życie i zdrowie społeczeństwa i w nawiązaniu do komunikatów Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski podejmujemy decyzję o wprowadzeniu prewencyjnych środków ostrożności w sytuacji zagrożenia koronawirusem.

Kościół od dwóch tysiącleci służy osobom chorym i potrzebującym, nawet w czasach epidemii, nie rezygnując z głoszenia Ewangelii oraz sprawowania sakramentów św.

  1. Mając na uwadze zagrożenie zdrowia oraz życia (zgodnie z kan. 87 § 1, kan. 1245 i kan. 1248 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego), rekomendujemy biskupom diecezjalnym udzielenie dyspensy od obowiązku niedzielnego uczestnictwa we Mszy Św. do dnia 29 marca br. następującym wiernym:
    1. osobom w podeszłym wieku,
    2. osobom z objawami infekcji (np. kaszel, katar, podwyższona temperatura, itp.),
    3. dzieciom i młodzieży szkolnej oraz dorosłym, którzy sprawują nad nimi opiekę,
    4. osobom, które czują obawę przed zarażeniem.
    Skorzystanie z dyspensy oznacza, że nieobecność na Mszy niedzielnej we wskazanym czasie nie jest grzechem. Jednocześnie zachęcamy, aby osoby korzystające z dyspensy trwały na osobistej i rodzinnej modlitwie. Zachęcamy też do duchowej łączności ze wspólnotą Kościoła poprzez transmisje radiowe, telewizyjne lub internetowe.
  2. W czasie liturgii do dnia 29.03. należy przestrzegać w kościołach następujących zasad:
    1. kapłani i nadzwyczajni szafarze Komunii Św. przed rozpoczęciem liturgii powinni dokładnie umyć ręce i kierować się zasadami higieny,
    2. przypominamy, że przepisy liturgiczne Kościoła przewidują przyjmowanie Komunii Św. na rękę, do czego teraz zachęcamy,
    3. znak pokoju należy przekazywać przez skinienie głowy, bez podawania rąk,
    4. cześć Krzyżowi należy oddawać przez przyklęknięcie lub głęboki skłon, bez kontaktu bezpośredniego,
    5. należy powstrzymać się ponadto od oddawania czci relikwiom poprzez pocałunek lub dotknięcie,
    6. na kratki konfesjonałów należy nałożyć folie ochronne,
    7. rezygnujemy z napełniania kropielnic kościelnych wodą święconą.
  3. W obecnej sytuacji przypominamy, że "tak jak szpitale leczą choroby ciała, tak kościoły służą m.in. leczeniu chorób ducha, dlatego jest niewyobrażalne, abyśmy nie modlili się w naszych kościołach" (Komunikat Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, abp. S. Gądeckiego, 10.03.2020).
    W związku z tym zachęcamy wszystkich wiernych, aby poza liturgią nawiedzali kościoły na gorliwą modlitwę osobistą. Polecamy duszpasterzom:
    1. aby kościoły pozostawały otwarte w ciągu dnia,
    2. aby kapłani troszczyli się o dodatkowe okazje do Spowiedzi i adoracji Najśw. Sakram.,
    3. aby - przy zachowaniu należytych zasad higieny - kapłani i nadzwyczajni Szafarze odwiedzali chorych i starszych parafian z posługą sakramentalną.
  4. Jednocześnie informujemy, że do dnia 29 marca br.:
    1. liturgie z udzieleniem sakramentu bierzmowania przeniesione zostają na terminy późniejsze,
    2. zawieszone zostają pielgrzymki maturzystów na Jasną Górę oraz rekolekcje szkolne organizowane przez parafie. Jednocześnie prosimy środki społecznego przekazu oraz duchownych o propozycje rekolekcji w Internecie, które w ten sposób mogą być przeżywane w domu,
    3. sprawy rekolekcji dla dorosłych oraz organizację innych spotkań pozostawia się roztropnemu rozeznaniu księży proboszczów.

Prosimy o solidarność z osobami starszymi i potrzebującymi, np. poprzez pomoc w zakupach. Prosimy wszystkich ludzi wierzących o modlitwę w intencji ochrony przed chorobami, a także o pokój serc i łaskę głębokiego nawrócenia dla każdego z nas. Dobremu Bogu polecajmy wszystkich zmarłych na skutek koronawirusa. Módlmy się o zdrowie dla chorych, tych, którzy się nimi opiekują, lekarzy i personelu medycznego oraz wszystkich służb sanitarnych. Módlmy się o wygaśnięcie epidemii. Zgodnie z Tradycją Kościoła zachęcamy do śpiewania w naszych kościołach Suplikacji:

"Święty Boże, Święty Mocny ... Od powietrza, głodu, ognia i wojny, zachowaj nas Panie".


Rada Stała Konferencji Episkopatu Polski

Warszawa, 12 marca 2020 r.

 
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>

Strona 1 z 10

Statystyki

mod_vvisit_counterDziś933
mod_vvisit_counterWczoraj1047
mod_vvisit_counterW tym tygodniu2828
mod_vvisit_counterW tym miesiącu26644
mod_vvisit_counterWszystkich740221

W każdy trzeci czwartek miesiąca o godz. 18.00 jest Msza św. o św. Bracie Albercie patronie naszej parafii. Po Mszy św. jest Nowenna do naszego patrona z ucałowaniem jego relikwii.
Po modlitwie Spotkanie biblijne. Zapraszam serdecznie wszystkich wiernych!

W każdy czwarty czwartek miesiąca o godz. 18.00 jest Msza św. o św. O.Pio. Po Mszy św. modlitwy do Świętego z ucałowaniem jego relikwii, a potem spotkanie Grupy Modlitwy św. O.Pio.
Zapraszam serdecznie wszystkich wiernych!

Projekt i wykonanie Alanet